In 547 v.Chr. kwam deze regio onder het bewind van de uit Iran komende Perzen te staan. De Perzen hadden Side en Aspendos veroverd. Eerder vond er vóór Aspendos (in 564 v.Chr.) een zeeslag plaats tussen schepen van de Perzen en de Griekse koning Kimon. Daaruit kunnen we opmaken dat in die tijd de schepen vanaf de Middellandse Zee het land in konden varen. Dit beeld wordt bevestigd door opgegraven fossielen. Het gebied ten westen van de Köprüçay Rivier (Eurymedon) stond bekend als West- Pamfilië. Oost-Pamfilië omvatte o.a. het gebied ten oosten van de Manavgat Rivier (Melas-Karasu). Dit waterrijke gebied met een mild klimaat vlakbij de kust van de Middellandse Zee was vanaf de 16de en 17de eeuw tot en met de 19de eeuw in de wintermaanden de verblijfplaats van het nomadische volk Yörük. In de zomermaanden leefden de “Yörükler” op de hooggelegen weidegronden (yayla). De Ilıca Rivier met zijn klaterend water was een levensbron voor niet alleen de mensen maar alle levende wezens in de omgeving. Nadat men op een gevestigd bestaan overgestapt was, werd er een fontein met één halfopen leiding en een fontein met twee halfopen leidingen aangelegd. `s Winters stroomde daar lauw en `s zomers koel rivierwater door. De Ilıca Rivier was ook van groot belang voor de handel in de regio..